Ετικέτες

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Η Ρίτα και το τουφέκι



Με αφορμή την 29η Νοέμβρη, Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, αποφάσισα να μεταφράσω (μετά περισσής δυσκολίας) ένα ποίημα του μεγάλου Παλαιστίνιου ποιητή Mahmoud Darwish. Και αυτό, γιατί βρίσκω ανούσιο πλέον να επαναλάβω τις δίκαιες διεκδικήσεις του παλαιστινιακού λαού, για ανεξαρτησία και κυριαρχία στον τόπο τους και λόγια για τα ποτάμια αίματος και δακρύων που εδώ και χρόνια ποτίζουν τα χώματα εκείνης της μικρής γωνιάς της Γης. Μερικές φορές ένα ποίημα ή ένα τραγούδι λένε πολλά περισσότερα από

Η Ρίτα του μελλοποιημένου ποιήματος ήταν η Εβραία σύντροφος του Παλαιστίνιου Mahmoud Darwish. Ο πόλεμος τους χώρισε, ο έρωτάς τους τσακίστηκε, και κάπως έτσι γεννήθηκε ένα ποίημα αραβικό (αλλά παγκόσμιο), που εδώ και δεκαετίες μιλάει στις ψυχές όλων αυτών που έχασαν αυτό που αγαπούσαν περισσότερο από κάθε τι άλλο, εξ' αιτίας ενός εξωτερικού παράγοντα τον οποίο αδυνατούσαν να ελέγξουν με τις δυνάμεις τους. Αφιερωμένο σε όλους αυτούς τους χαμένους έρωτες λοιπόν, αφιερωμένο στον Παλαιστινιακό λαό που ακούραστα αγωνίζεται, και στη μεγάλη φιλία που δένει τον Ελληνικό με τον Παλαιστινιακό λαό εδώ και χρόνια...


Η Ρίτα και το τουφέκι
ريتا و البندقية
Ποίηση: Mahmoud Darwish, Μουσική/Ερμηνεία: Marcel Khalife

Ανάμεσα στη Ρίτα και τα μάτια μου… ένα τουφέκι
Και αυτοί που γνώριζαν τη Ρίτα γονατίζουν
και προσεύχονται
Στο Θεό (που βρίσκεται) μες στα δυο μελιά μάτια

Φίλησα τη Ρίτα
όταν ήταν μικρή
Και θυμάμαι πώς κρεμιόταν πάνω μου
και πώς το χέρι μου κάλυπτε τις πιο όμορφες πλεξούδες
Και θυμάμαι τη Ρίτα
όπως ένα πουλί θυμάται το ρυάκι του

Αχ Ρίτα

Ανάμεσά μας ένα εκατομμύριο πουλιά και εικόνες
και πολλές συναντήσεις
που τα πυροβόλησε όλα… ένα τουφέκι

Το όνομά της, μια γιορτή μέσα στο στόμα μου
Το σώμα της, ένας γάμος μέσα στο αίμα μου
Χάθηκα μέσα στη Ρίτα για δύο χρόνια
Και για δύο χρόνια κοιμόταν στην αγκαλιά μου
Και δώσαμε όρκους καθώς μοιραζόμασταν το ομορφότερο από τα ποτήρια, και καήκαμε, καήκαμε, καήκαμε στο κρασί των χειλιών μας
Και ξαναγεννηθήκαμε


Αχ Ρίτα!

Τι άλλο πράγμα θα μπορούσε να χωρίσει τα μάτια σου από τα δικά μου εκτός από έναν σύντομο ύπνο και δυο μελιά σύννεφα, πριν από αυτό το τουφέκι;


Μια φορά λοιπόν (μια φορά και έναν καιρό),
(ω) εσπερινή σιωπή,
Το φεγγάρι μου μετανάστευσε, το πρωί, μακριά
σε εκείνα τα μελιά μάτια
Και η πόλη
έδιωξε όλους τους τραγουδιστές και τη Ρίτα

Ανάμεσα στη Ρίτα και στα μάτια μου… ένα τουφέκι
بين ريتا وعيوني . . بندقيه
والذي يعرف ريتا ينحني
ويصلي

لإله في العيون العسليه

وأنا قبلت ريتا

عندما كانت صغيره
وأنا أذكر كيف التصقت

بي وغطت ساعدي أحلى ضفيره
وأنا أذكر ريتا

مثلما يذكر عصفور غديره

آه ريتا

بيننا مليون عصفور وصوره
ومواعيد كثيره

أطلقت نارا عليها . . بندقيه

إسم ريتا كان عيدا في فمي
جسم ريتا كان عرسا في دمي
وأنا ضعت بريتا . . سنتين
وهي نامت فوق زندي سنتين
وتعاهدنا على أجمل كأس واحترقنا
في نبيذ الشفتين
وولدنا مرتين

آه . . ريتا

أي شيء رد عن عينيك عيني
سوى إغفاءتين
وغيوم عسليه
قبل هذي البندقيه

كان يا ما كان
يا صمت العشيه
قمري هاجر في الصبح بعيدا
في العيون العسليه
والمدينة
كنست كل المغنين وريتا

بين ريتا وعيوني . . بندقيه