Ετικέτες

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Λογοκλέφτες με mouse...

Η αρχαία μυστικιστική τέχνη του copειν-pastειν


Όταν η αξιοπιστία ενός ΜΜΕ φτάνει σε επίπεδο κατσαρίδας, τότε επόμενο είναι το μέσο αυτό να χάσει πολύ σύντομα και το τελευταίο ίχνος δημοσιογραφικής (ή έστω συναδελφικής) τσίπας που πιθανόν να είχε κάποτε.

Τελευταία (και ειδικά τώρα που μείωσαν τους εργαζόμενους) οι μεγάλες εφημερίδες, τα κανάλια και τα  portals έχουν βρει νέο σύστημα. Ψαρεύουν στο twitter, στα blogs, και στα ανεξάρτητα ενημερωτικά sites ειδήσεις και "πιασάρικες" ατάκες. Αντιγράφουν ό,τι θέλουν από αυτά και τα παρουσιάζουν ως δικά τους, βάζοντας από πάνω, φαρδιά πλατιά, την "δημοσιοκαφρική" τους τζίφρα.

Όπως συμβαίνει συχνά, το θέμα δεν με πολυενδιέφερε μέχρι που έτυχε και σε μένα προς τα τέλη Οκτωβρίου. Δεν ασχολήθηκα όμως πολύ με το θέμα αν εξαιρέσετε τo ότι γκρίνιαζα αρκετά για το θέμα σε φίλους και γνωστούς. Αφορμή για αυτή την αναφορά στο περιστατικό στάθηκε μια σχετική σηζήτηση που έγινε χτες το βράδυ στο twitter με τους @stathisdrogosis, @menacius και @thesspirit, καθώς και μια αντιγραφή είδησης  από δημοσιογράφο του Mega, η οποία δεν ανέφερε την πηγή της είδησης που ήταν το @omniatv και ο χρήστης @menacius.

Πάμε τώρα στην δική μας, messygreeksalad vs. "Ελευθεροτυπία", περίπτωση.

Στις 16 Μαρτίου 2011 ανέβασα ένα άρθρο μου, με τίτλο "Το νέο «Νέο Κύμα» της ελληνικής μουσικής", στο οποίο αναφερόμουν σε μια νέα γενιά Ελλήνων καλλιτεχνών που έχουν αρχίσει να παίζουν καταλυτικό ρόλο στη σύχγρονη ελληνική μουσική σκηνή. Αν παραλείψετε το αρχικό μου λεκτικό παραλήρημα για τα μουσικά πράγματα, ουσιαστικά ανέλυα (τρομάρα μου) την μουσική συγγένεια που, ίσως, έχουν όλοι αυτοί οι νέοι καλλιτέχνες με το Νέο Κύμα της δεκαετίας του '60. Για τον λόγο αυτό τους χαρακτήρισα, εντελώς αυθαίρετα, ως "το νέο Νέο Κύμα".

Τον περασμένο Οκτώβρη, λοιπόν, έκπληκτος είδα ότι με τον αυθαίρετο αυτό χαρακτηρισμό μου, συμφώνησαν κάποιοι κύριοι στην "Ελευθεροτυπία" η οποία στο κυριακάτικο φύλλο της 30ης Οκτωβρίου έδινε δώρο 2 CD (επιμέλειας "ΕΜΙ" και "SonyMusic") με τον εμπνευσμένο τίτλο "Νouvelle Vague, το νέο ΝΕΟ ΚΥΜΑ" στο οποίο περιλαμβάνονταν μεταξύ άλλων, τραγούδια ερμηνευτών που ανέφερα και εγώ στο αρχικό μου άρθρο τον Μάρτιο.

Το τηλεοπτικό διαφημιστικό σποτάκι που έκανε το πιρούνι να πέσει από τα χέρια μου το βράδυ της 29ης Οκτωβρίου, περισσότερες λεπτομέρειες για το CD,  καθώς και αποσπάσματα του CD θα βρείτε στη σελίδα της Ελευθεροτυπίας, εδώ.

Δε μπορώ να πω ότι ξαλάφρωσα, για τον απλό λόγο ότι δεν με νευρίασε τόσο αυτό καθαυτό το γεγονός. Πιο πολύ απογοητευμένος νιώθω για το σημερινό συνολικό κατάντημα του κλάδου της ενημέρωσης στην Ελλάδα, τον οποίο 4 χρόνια πριν, όταν τελείωνα το Λύκειο, ήθελα πάση θυσία να υπηρετήσω. Τέσσερα χρόνια αργότερα και με το πτυχίο ανα χείρας, δεν έχω ιδέα τι θέλω να κάνω...



Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Mediaκή έξαρση μαζικής προσβολής της νοημοσύνης ενός λαού

Απεργώντας "μες τη καλή χαρά"...

Στις 3 Δεκεμβρίου, κατά τη διάρκεια της πολιτιστικής (ή αλλιώς ινφοτέινμεντ) εκπομπής της, η Ναταλία Γερμανού πέφτει θύμα επίθεσης αριστερίζοντος μυστακοφόρου ηθοποιού. Ο δράστης διέκοψε την κανονική ροή της επιτυχημένης εκπομπής αναφέροντας ζητήματα άσχετα με τα ενδιαφέροντα της παρουσιάστριας και των φανατικών της τηλεθεατών. Με ύπουλο τρόπο ο νεαρός ταραχοποιός έβαλε στην, έως τη στιγμή εκείνη, πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, τις λέξεις "απεργία" και "χαλυβουργική" προκαλώντας στην Ναταλία μας απανωτά εγκεφαλικά.

Η χρυσομαλούσα συνεργάτις της, βλέποντας την Ναταλία πελαγωμένη, εκνευρισμένη και ανήμπορη να αντιδράσσει, προτάσσει τα (ομολογουμένως πολύ) περίφανα στήθη της προσπαθώντας να συνετήσει τον καλεσμένο της εκπομπής. Γρήγορα, όμως η έμπειρη δημοσιογράφος (ή μάλλον η κόρη ενός έμπειρου δημοσιογράφου) ξαναβρίσκει την ψυχραιμία της, και αφού κάνει μια τελευταία, και μάλλον τυπική προσπάθεια να διαλύσει την προβοκάτσια του Μάριου Αθανασίου, καλεί ειδικό όργανο αποκατάστασης της τηλεοπτικής τάξης που ανήκει στα ΜΑΤ αλλά κυκοφορεί με κόκκινη ενδυμασία και απαντάει στο κωδικό όνομα "Σμαρούλα". Όσο η "Σμαρούλα", με πλήρη εξάρτιση, κινείται απειλητικά προς τον γνωστό-άγνωστο, η εικόνα χάνεται. Δε ξέρουμε τι συνέβη τελικά στον συγκεκριμένο φερόμενο ως ηθοποιό, πάντως η τύχη του αγνοείται από εκείνη τη στιγμή.

Τα παρουσιάζω με αυτό το ύφος, για να τα καταλάβει αν τύχει να τα διαβάσει κάποιος από την χαρούμενη παρέα του Άλφα. Τα παρακάτω τα γράφω για σας και για μένα:


Η κ. Γερμανού απέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο τον ρόλο που παίζουν οι δήθεν χαρούμενες εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης και του ελληνικού ραδιοφώνου. Ότι δηλαδή, η αποχαύνωση του τηλεθεατή είναι κάτι πολύ περισσότερο από στρατηγικός τους στόχος. Είναι αυτοσκοπός τους. Και στις σπάνιες περιπτώσεις που κάποιος επιχειρήσει μέσα από αυτές τις εκπομπές να προβάλλει στους θυματοποιημένους τηλεθεατές κάποιο άλλο θέμα, οι παρουσιαστές τους, επιδεικνύουν το πραγματικό τους ρόλο και κυρίως το πραγματικό τους μίσος προς κάθε τι το αληθινό. Γιατί αν το βάλετε κάτω, και μακρυά από οποιαδήποτε πολιτικοκοινωνική άποψη, το μοναδικό πράμα που ποτέ δεν προβάλλουν οι εκπομπές της "καλής χαράς" είναι η Αλήθεια. Υμνητές του ψέματος σε κάθε δυνατό επίπεδο. Προβολή της ομορφιάς που δεν είναι Ομορφιά αλλά make-up, του γέλιου που δεν είναι γέλιο αλλά υστερία, της τέχνης που ποτέ δεν είναι Τέχνη αλλά σκέτο marketing δισκογραφικών και εταιρειών παραγωγής, και τελος πάντων, του ενδιαφέροντος που δεν είναι ενδιαφέρον.

Επί του συγκεκριμένου, περιστατικού, η στάση σας κ. Γερμανού και κ. Παπαβασιλείου ήταν χυδαία και σας εξέθεσε. Δεν μπαίνω στη διαδικασία να ρωτήσω γιατί συμπεριφερθήκατε με αυτόν τον τρόπο, γιατί γνωρίζω. Όλοι γνωρίζουν. Απλά προχτες μας το κάνατε "λιανά": Ότι κανένας αγώνας και καμία αδικία δεν θα σας εμποδίσει από το θεάρεστο έργο σας να προβάλλετε μονότονα τσιφτετέλια και στήθη... Το γλοιώδες είναι ότι πληρώνεστε γι' αυτό, και μάλιστα αδρά.

Στην Χαλυβουργική απεργούν εδώ και 1 μήνα, κ. Γερμανού. Επειδή η εργοδοσία απολύει συναδέλφους τους και απαιτεί να δουλεύουν περισσότερο για λιγότερα. Πολύ λιγότερα από αυτά που έχετε συνηθίσει εσείς σκαρώνοντας ιδιοφυείς ομοιοκαταληξίες, όπως το "you 're my lover, undercover" που προσωπικα με έχει σημαδέψει. Αλήθεια, τι κάνει ρίμα με τη Χαλυβουργία;

Κ. Γερμανού, εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι από όλη την Ελλάδα προσφέρουν χρήματα και τρόφιμα από το υστέρημά τους (και όχι από το περίσσευμά τους) για να στηρίξουν τον δίκαιο αγώνα αυτών των ανθρώπων. Και εσείς δεν μπορέσατε να τους δώσετε ούτε 2 λεπτά από τον πολύτιμο (και τόσο πλούσιο σε κώλους) τηλεοπτικό σας χρόνο. Σας ευχαριστούνε.
Σμαρούλα, έλα γλυκιά μου.